Alanya Ultratrail / Taurus Dağ Maratonu 2018

Alanya Ultratrail / Taurus Dag Maratonu 45K – 24 Mart 2018
http://www.alanyaultra.com/
Yazan Run.Bo: Ersavaş

Bir ben mi böyleyim bilmiyorum. Koştuğum yarışlarda çektiğim zorlukları, parkurda ettiğim küfürleri daha haftası dolmadan unuturken organizasyona dair yaşadığım en küçük güzel bir şey bile günler geçtikçe hafızamda yerini sağlamlaştırıyor.

Run.Bo Savaş’ın geçen sene yazdığı raporu okuyanlar parkurun zorluğuna kendini hazırlamış şekilde Alanya’ya geledursunlar, ben Burak Kılıç’ın “abi geçen sene parkur nasıldı? sorusuna “– bi şey yok be abi, başlarda sağlam çıkıyorsun, sonra heep iniş, sonra bi plaj var yoruyor adamı, sonra da kaleye tırmanıyorsun o kale fena bi. Ha bir de kale içinde dikkat et de kaybolma, mümkünse saate rotayi indir, ne olur noolmaz” cevabim olayi her zamanki gibi ne kadar hafife aldigimin işaretiydi 🙂

View this post on Instagram

@alanyaultratrail öncesi sallama ve sallanma koşusu bile yaptık 😉 @bikosuadana @alperdalkilicultra shake out run before the famous #alanyaultratrail 😎 ——————————————————————————– Race info / yarış bilgileri: 24.March.2018 http://www.alanyaultra.com @alanyaultratrail Distances / yaris mesafeleri: 21K, 45K, 66K ——————————————————————————— www.teamrunbo.com ——————————————————————————— #teamrunbo #runbo #ultrarunner #ultramarathon #weloverunning #instarunners #run #runner #running #runners #runfast #runlovers #runtoinspire #laufen #laufenmachtglücklich #laufliebe #worlderunners #endurestrong #alanya #antalya #alanyaultra #taurusdagmaratonu #alanyaultramarathon #45K #66K #comeseeturkey

A post shared by TEAM RUN.BO Running Team (@teamrunbo) on

Yarış günü öncesi kardeş grubumuz BiKosuAdana ile organize ettiğimiz kısa şehir içi koşusu ve Meraklı Köfteci’de yediğimiz öğünler sonrası ekip olarak yarışa hazırdık. Maalesef bu sefer son dakika önemli mazereti çıkan Savaş ve sakatlığı halen geçmeyen Hakan aramıza katılamadı. (Ekibin diğer üyeleri ise halen nadasta, yavaş yavaş ortaya çıkacaklar sene içinde, bekliyoruz :))

Yarış bu sene, geçen seneye göre 1 saat daha erken yani sabah 7’de başladı. Katılım geçen seneye göre oldukça fazlaydı. Otelimizin start manzaralı olması sebebiyle geçen sene olduğu gibi gene starta 2 dakika kala ancak yetişebildik 🙂

Yarışı ve parkuru uzun uzadıya yazmak istemiyorum, zira geçen seneden yazılmışı var.
https://teamrunbo.wordpress.com/2017/04/03/alanya-ultra-2017/

Farklılıklardan bahsetmek ve bu seneye dair eklemeler yapmak gerekirse, gecen seneye göre daha serin, rüzgarlı, yer yer yağış ve hatta doluya yakalanılan bir havada koştuk.

Start deniz fenerinden verildi. Sarı kurdeleleri takip ederek parkurda ilerledim. 18K civarlarındaki yol ayrımında önce sola sonra sağa sonra tekrar sola 2şer dakika selam vermek suretiyle doğru yolu bulma dışında ben şahsen bir sorun yaşamadım. Burada sanırım sonradan dışarıdan bir müdahale olmuş. Parkur işaretlemeleri bu nokta dışında mükemmeldi.

Parkur halen oldukça teknik. Avrupa’da teknik parkurlarda koşacak arkadaşlara burada koşmalarını öneririm. Zira bu kadar teknik iniş, çıkış ve farklı yüzeylerin olduğu parkur ülkemizde pek fazla yok. Fakat ciddiye almayanları da uyarırım. Çok iyi antrenmanın yoksa, mental ve fizik olarak hazır değilsen, konsantrasyonunu toplayamıyorsan işin zor, zira 45K parkurunda rahat koşabilirsin diyeceğim, hepsini toplasan belki bi 10K vardır. Gerisi non-stop dayak. Ahmet bu yarışın fahri adını “Mazlumu Getirin Bana Ultratrail” MGBU olarak koysa yeridir. Kafasını kaldıran, gözlerini önünden ayıran koşucu yanar.

Ha bu arada, parkur finişi de geçen seneye göre kolaylaşmış, teleferik yapıldığı için tahta yolları, merdivenleri gördüğümde size yaşadığım yüce mutluluğu anlatamam 🙂 Her ne kadar bu sene ilk gelenler haliyle, böyle finiş mi olur, plajı koştuktan sonra bir de kayalar üzerinden tepeye tırmanıyoruz pes be arkadaş deseler de, geçen sene o kaleye girebilmek için kalenin etrafını uzuuuuuuuuunca bir sure tavaf edip, bir turlu giremeyip, tam pes edecekken o küçük kapıyı görünce mutluluk gözyaşlarına boğulan ve hemen arkasında kale içinde sökülen işaretlerden dolayı yol arayan insanlardık 🙂

45K parkur özeti:

  • Alanya kalesini geçiş: (Yaklaşık 2K) Önce kaygan eski tip taşlık yol, sonra kilit taşı, sonra kale yanındaki sert toprak arazi tırmanış. Akabinde patika, merdivenler ve asfalttan deniz seviyesine tekrar iniş. Bu yıl şehir içindeki tırmanış parkuru daha patikalaşmış, güzel olmuş.
  • Kleopatra plajının arkası asfalt ve kilit taşı geçiş. (yaklaşık 3K)
  • Muz bahçesinden geçip önce şehir içinden sert asfalt tırmanış akabinde Toroslara tırmanmaya başlangıç. (1K vardir yoktur herhalde)
  • Bazı arkadaşlar yarış tırmanma grafiklerine şeklen aldanıp çıkışlar sonrası gelecek mis gibi inişleri bekliyorlar. Ah su yokuş bitse de artık koşsak! Ne diyim, geçen seneyi unuttuğum için bende de gene ayni heyecan olmadı değil ara ara 🙂 Aha simdi geliyor, ya burası rahat bi iniş değil miydi ya!!!111
  • Bundan sonrası hep tırman, in, tırman, in. Hep kaya, çakıl, sert iniş ve çıkış. Arada kısa kısa çok güzel patikalar, antik yollar. Yokuş aşağı gördüğüm yolu bile yokuş yukarı hissediyorum!! O zamanında Sadettin Teksoy’un programını yaptığı ünlü yokuşu iniyorum sanki. Yada çıkıyorum bilemiyorum!!
  • Antik kervan yollarında artık uçuşa geçen Run.Bo Bike, kafasında develerle sohbet ettiği bir kervan belgeseli oynatmış 😉 Artık parkur neler yaşatıyor varın siz hayal edin!
  • Bir ara beraber “koştuğumuz” Danimarkalı arkadaş Palle Schmidt bile söylenmeye başladı, aaah diye bağırıyor. Hulk’a dönecek sandım bi ara. Meğer barefoot ayakkabı koşuyormuş, o taşlarda işi zor.. Danimarka’da tepe vardı da biz mi koşmadık diyor 🙂 Türkiye’ye tatile geldik, bi arkadaşım buldu bu yarışı (halen arkadaşlar mı acaba bilmiyorum). Çok güzel, çok sıcak, bu yokuş ne zaman bitecek diye güle eğlene gittik baya bir zaman sağ olsun.
  • 34K Kontrol noktasını geçtikten sonra Kleopatra plajını paraşüt tepesinden görüyoruz. Artık buradan sonra heep iniş. Teknik ve coğrafi olarak evet doğru ama geometrik olarak doğru değil. Yersen yani. Teknik kısmı da geçtikten sonra birkaç kilometre stabilize sonrası sabahki asfalttan Kleopatra plajı seviyesine iniş. Bir miktar kilit taşı, sahil koşusu sonrası birkaç kilometre plaj koşusu.
  • Plaj sonunda Damlataş üstü kayalıklara sert tırmanma akabinde sağlam eğimli patikalardan kaleye yeni teleferik yolunda giriş. Burası ortalama bi 20dk sürüyordur herhalde. (Dmitry için 5 dakika tabi, o değerlendirme dışı. Böyle bir parkurda öyle kuvvetli koşanı pek kolay göremezsiniz, adam yanımdan geçerken hürmetlerimi bildirdim, valla helal olsun.) Ben saygılarımı iletirken Dmitry’nin duyduğu da söyle bir şeydir herhalde:
  • Kaleiçi’ne girdikten sonra da aşağıya inmek için kalede ara çakıl taşlı yollardan dolana dolana inmek suretiyle finiş. Bu kısım da bence bi 10dk surdu en az gün ışığında.

Yarışla ilgili bazı öneriler

  • Teknik toplantının teknede olması orijinal fikir fakat ses düzeni konusunda çalışma yapılabilir. İlgi dağılabiliyor.
  • Özellikle ilk kontrol noktasında bazı yarışmacılar, su bulma konusunda sorunlar yaşamış, sanırım ilk geçen koşucuların ne kadar su tüketebileceği atlanmış, bu sebeple uzun denebilecek beklemeler olmuş. Soğuk esen havada ekstra problem yaratabilen bu gibi konularda çok sevdiğimiz Alanya Ultra organizasyonuna bir uyarı notu bırakmayı görev biliyoruz ki seneye gelen katılımcılar daha da memnun ayrılsın.
  • Böyle teknik parkurlarda koşabilmek, antrenman yapabilmek, farklı yüzey yapısındaki yollarda ve şartlarda tecrübeler edinebilmek bizim için büyük şans. Bunun için kendisini çok sevdiğimiz Ahmet Arslan ve ekibine tekrar teşekkür ederiz. Belki, mümkünse parkur içine biraz daha koşulabilecek kısımlar eklenerek, bizim gibi ortalama koşucuların da (Dmitry gibi olmayan yani) yer yer koşarak züğürt tesellisi alması sağlanabilir 🙂
  • Bu yarışı diğerlerinden ayıran en belirgin tarafı dünya klasmanında üst sıralamada bulunan elit atletlerin varlığı idi. Ekaterina Mityaeva, Dmitry Mityaev, Holly Page ve Tom Owens, Trail Running School’un iddiasız olduğu söylenen fakat bize parkurun tozunu yutturan öğrencileri yarışın kalitesini kat be kat arttırdı. Çıta çok yükseldi. Bize süper teknik gelen parkurlarda, onlar antrenman niyetine hoplaya zıplaya şen çocuklar gibi oynadılar, bu parkurda koşulabileceğinin en güzel örneklerini gösterdiler. (Gözlerimizle görmeseydik inanmazdık, Dmitry 66K’yı 6s15dak’da (ki kaybolup 70K koştuğu söyleniyor), Tom Owens 45K’yı 4s33dak’da koştu.)

madalya

Run.BO Sonuçlar:

66K parkuru: +3650m / 4 ITRA Puanı
Aylin 10:00:11 (Genel Klasman 20/72, Yas Grubu 1/4)
Cem 13:39:05 (Genel Klasman 57/72, Yas Grubu 20/23)

45K parkuru: +2380m / 3 ITRA Puanı (Benim hissettiğim 10 puan 🙂)
Ersavas 06:53:00 (Genel Klasman 14/74, Yas Grubu 3/24)
Bike 08:45:05 (Genel Klasman 48/74, Yas Grubu 3/6)

TEAM RUNBO YARIS “ORGANIZASYONU” DEGERLENDIRMESI

Konu Puan Not
1. Yarış Hakkında Yeterli Bilgilendirme 5 Web sitesi yeterli. Sonuçların canlı yayınlanması olumlu.
2. Fuar alanı 3
3. Drop Bag Organizasyonu N/A Kullanmadık.
4. Yarış Transferleri 5 Yeterli ve zamanında. Fiyat uygun.
5. Start Organizasyonu 4 Her şey zamanında.
6. Yönlendirme/işaretleme 4 O nokta dışında mükemmel.
7. Parkur Manzarası ve Güzelliği 5
8. Yarış besin / Su ikramları 4
9. Finisher Madalyası 3 Geçen seneden daha iyi.
10. Yarış T-Shirtü 4 TR ortalaması içinde.
11. Seyirci İlgisi 1 TR ortalaması içinde.
12. Yarış Sonrası Hizmetler (Duş, masaj, yeme içme) 4
13. Yarış Fotoğraf Hizmeti 5 Onur Çam GoShots farkı. AUT facebook hesabı altında tüm fotoğraflara kolayca eriştik.

TEAM RUNBO ORGANIZASYON ORT. PUANI: 3,92

Reklamlar